Het is al een tijdje terug dat er een nieuw verslag is verschenen. Niet dat wij onze hengels aan de wilgen hebben gehangen. Sterker nog we zijn een paar weken achter elkaar erg actief geweest. De aantallen vielen misschien wat tegen. Maar we zijn weer een paar mooie vissen rijker. Hier het verslag van een paar heerlijke visdagen.

Maandag 7 februari 2005.

Sander kon niet mee deze dag. Wout en Markjan besloten op zondagavond om de volgende dag het toch maar een paar uurtjes vanaf de kant te proberen. Het viel ze flink tegen dat het uitgerekend die nacht flink vroor en er maar moeizaam wat open plekken in het ijs te vinden waren. Met de auto reden ze door het West-Frieseland. Elke vrij meter water benuttend. Maar aan het einde van de ochtend stond de teller nog steeds op nul. Bij Wout achter het huis, midden in de woonwijk staat een houtenbruggetje. Op een of andere manier heeft dit bruggetje iets wat veel snoeken prettig vinden. We denken dat dat komt omdat het op deze plek iets dieper is dan op andere plaatsen. Maar in de afgelopen jaren heeft deze stek vele mooie snoeken opgeleverd. Soms wel 4 tot 6 snoeken achter elkaar. Allemaal onder dat zelfde bruggetje. Ook eenden vinden deze brug bijzonder aantrekkelijk en houden tijdens de winter hier keurig een wak open. (Of een "kwak", zoals ze het zelf lijken te noemen.) Ook nu waren er een paar vierkante meters ijsvrij. De eenden werden verjaagd en al snel had Markjan de eerste snoek van de dag. Een mooie 77cm op zijn oude vertrouwde Blue-boy (rapala jointed Blue). Hoe dit stuk aas aan zijn naam komt is te lezen onder -Blue-boy- in het menu. Daar is te lezen dat Sander nooit fan geweest is van dit stuk aas. Hij vind het maar een over het paard getild ding. Het zint Sander dan ook van geen kanten dat Mark maar blijft vangen met dat geval. En dit stuk aas, wat sinds kort als aanbieding op Snoeken.net wordt aangeboden, nog als warme broodjes besteld worden ook! Ook deze dag bewees Blue-boy zich weer. Nog altijd onder dezelfde brug wist Mark er ook nog een 78cm uit te halen. Met 2 mooie vissen waren de mannen redelijk tevreden op huis aan gegaan.

Maandag 14 februari 2005

Op deze dag kon Wout niet mee. Zijn werk en wat vage familieverplichtingen hielden hem van de waterkant. Markjan en Sander kropen in hun warmtepakken. De boot bleef aan de kade! Vandaag gingen zij niet voor veel! Vandaag gingen zij voor groot! Heel groot! Bepakt met een partij dode sardines zochten zij vanaf de kant het grote water op. Het weer was wisselvallig. Dat vonden zij goed. Tenminste totdat ze klappertandend op de wind in een hagelbui stonden. Er ging een paar uur voorbij. Het enige wat er gebeurde was dat Sander, toen hij tussendoor toch even een plug stond te werpen, vast kwam te zitten en Mark zijn schepnet compleet naar de filistijnen trok toen hij hem te hulp schoot. Soms kan je met een schepnet net de plug los krijgen. Maar soms zit de plug zo vast dat dat niet lukt. En heel soms is je probleem ineens verdubbeld als je vervolgens ook je schepnet niet meer loskrijgt. Het schepnet gebruiken is dus een tip, maar geschiedt op eigen risico.

Op een ander stek hadden we meer geluk. De dobber begon te dansen. Wat is dat toch een fantastisch moment. De adrenaline komt ineens vrij. Met trillende handen controleer je je slip. Rustig haal je wat overtollige lijn binnen. Maar je moet wachten... "Pakkum dan! Pakkum dan!" Fluister je. Tot het moment dat de dopper zacht begint te lopen steeds dieper en steeds dieper. De twijfel slaat toe, zal ik aanslaan of wachten? Aanslaan of wachten? Straks wacht ik te lang en plopt die ellendige dobber weer boven en ben ik te laat geweest. Maar als ik te snel sla trek ik de vis uit zijn bek. Aanslaan of wachten? Aanslaan of wachten? De dobber is niet meer te zien. De adrenaline stijgt en je denkt: NU!!!!! Je slaat de hengel achterover. De top slaat krom en je voelt de weerstand. Beng, beng! Fantastisch! Rustig begin je hem binnen te halen. Je zet je slip iets losser zodat hij wat speling heeft als hij grote klappen geeft of een run wil maken. En dan wachten op de eerste glimp. Hoe groot zal hij zijn. Moeilijk in te schatten, maar zo te voelen.... Zo te voelen is hij weg.

Een volgende stek werd opgezocht. Maar geen resultaat. Dan die houten brug bij Wout achter maar weer eens proberen. Tuurlijk was het weer Markjan op de Blue-boy die toesloeg. Eerst een mooi 71cm en niet veel later een 63cm. Sander zuchte diep. Markjan stond al ver voor in de seizoensaantallencompetitie. Wout stond al op onoverbrugbare achterstand, maar nu gaf ook Sander zich over. Mark gaf de genade klap door een mooi 74cm binnen te halen. Markjan liep al pluggend steeds verder van zijn dood-aas hengel. Sander zat met 2 dood-aas hengels en zag dat de dobber van Mark naar de kant was gedreven. Hij besloot de hengel opnieuw uit te gooien. Snel nadat het aas het water raakte begon de dobber weer te dansen. Sander riep Mark terug. Deze gunde Sander ook een vis en liet hem het karwei afmaken. Toen de dobber goed wegliep sloeg hij aan. Weer de weerstand. Een heerlijk moment. Sander haalde een mooi 71cm binnen. Eindelijk succes op het dode aas. Op het moment dat verschillende kinderen stonden toe te kijken sloot Markjan de dag af met nog een mooie 70cm. Natuurlijk moesten de mannen er ook bij. Komen ze mooi op internet! 5 snoeken, niet zo slecht. Totdat Wout 's avonds melde dat hij, met een van de jongens die hij beroepsmatig begeleidt en diens vader, met de boot was wezen vissen. Binnen een paar uur hadden ze 11 snoeken weten te vangen en de grootste was ook nog groter dan die van hen (76cm). Dat was toch een lichte teleurstelling.

Maandag 21 februari

Vandaag waren we weer gezellig met zijn drietjes. We besloten de twee technieken te combineren. Met de boot dood-aas vissen. De eerste meters trollend leverde Wout 38cm met de Redhead Super Shad op. Sander zijn hengel sloeg even later krom. Op de groene Super Shad met daarvoor een blinkertje bevestigd, beet een mooie 83cm toe. Een mooie maat. Dat beloofd wat voor vandaag. Op een breed en dieper stuk water legde we de boot overdwars op de wind. Keurig dreven we zo langzaam mee. Drie hengels buitenboord, koffie en gevulde koeken van Sanders moeder erbij. Borreltje tegen de kou ernaast en voor Wout en Sander een lekker sigaartje. Prinsheerlijk dobberde we zo een paar honderd meter af. Sander had vanmorgen traditioneel gemeld dat Markjan vandaag zijn record zou gaan vangen. Dat riepen we elke ochtend voordat we de boot in stapte. Markjan heeft met 83cm het snoekbaarsrecord stevig in handen. Maar zijn snoekrecord stond al sinds jaar en dag op een treurige 85cm. In de laatste 2 jaar heeft hij misschien wel 100 snoeken gevangen. Maar nooit groter dan 85cm. Behoorlijk frustrerend als Wout en Sander, in dezelfde boot en met het zelfde aas, toch met regelmaat wél groter wisten te vangen. Gewoon stomme pech! Maar dood-aas vissen levert vaak grotere vissen op. De spanning aan boord schoot dan ook omhoog toen de dobber van Mark in beweging kwam. In alle rust maakte hij zich klaar om aan te slaan. Niet te vroeg, niet te laat. Een grote staart kwam boven toen Mark zijn moment had uitgekozen. Dit was groot! Was het dan eindelijk zover? Al juichend werd een prachtige 91cm binnen gehaald. Eindelijk!

Met 2 mooie snoeken, waaronder een PR voor Markjan, kon onze dag niet meer stuk. Zeker niet toen Mark zijn dobber weer onderwater verdween. Ditmaal betrof het 'slechts' een 69cm snoek. Nog een tijd dobberde we rond. We besloten een stuk te gaan trollen. Sander haalde 61cm op de groene Shad binnen. We probeerde de dood-aas techniek nog een paar keer uit op verschillende stukken water. Maar het was over voor vandaag. Koud maar dik tevreden keerde we terug naar huis.

Sander.

Het resultaat van deze dagen was;

12 snoeken
Grootste snoek 91cm
Totale lengte aan vis; 8 meter en 46 centimeter.
Gemiddelde lengte 70,5cm.

Sander 3
Markjan 8
Wout 1

© 2004-2018 Snoeken.net | Laadtijd 0.01966 seconden | Disclaimer | Qobus webdesign