In principe wilde wij ons keurig houden aan het gesloten seizoen voor de snoek. Dat principe werd vrij snel opzij gezet toen er in het laatste weekend van februari 5 centimeter ijs kwam te liggen. Ook dit weekend hielden we met dicht geknepen billen teletekst in de gaten. Maar we hadden mazzel. Op de sloot bij Sander achter lag een flinterdun laagje ijs. Dun genoeg om doorheen te varen naar het grotere water, wat vast open zou liggen. Daar kon ons visavontuur van vandaag beginnen.

Oké, snoekbaarzen vandaag! De Mariner was nog altijd niet terug. Een longontsteking had de reparateur geveld, en was de oorzaak dat hij nog altijd niet nagekeken was. Beterschap! Vandaar dat de Tomos met zijn onvoorspelbare trekjes vandaag dienst mocht doen. Rik versliep zich ditmaal niet, en was er met het uitvaren om 7:30 bij. De laatste twee keer hadden we een boot gehuurd, en waren we op vreemd water wezen snoeken. De eerste keer leverde dat één meter op. De tweede keer enkel een fiasco. Lekker hoor, ons eigen bootje, en ons eigen water. Water waarvan we ondertussen aardig weten waar je wezen moet voor een flink aantal vis. Het viel aardig tegen zoveel ijs als dat er lag. De stukken waarop getrold kon worden waren schaars. Maar het zonnetje beloofde beterschap.

Op een van de weinige stukken zonder ijs was het direct raak. Sander ving met de 'Wildeye swim shad' van storm, gedoneerd door Vis-shop.nl, de eerste snoek van 55cm. Het stuk aas zat bijna in zijn staart zo gretig als de snoek had toegehapt. Gezien het ijs besloten we door te varen naar het grotere water. Maar onze Tomos had er weinig zin in. Hij pruttelde wat en sloeg uit. Tegelijkertijd sloeg Wout zijn humeur om. Na tientallen verwoede krachtpogingen en bijpassend gevloek en gemopper, bood Sander voorzichtig aan een poging te wagen. Hoewel Wout hier duidelijk geen fiducie in had maakte hij plaats waarna Sander met twee beheerste bewegingen en liefkozende woorden de Tomos nieuw leven inblies. Genietend van deze triomf en de gezichten van de andere met name die van Wout stuurde Sander de boot in de goede richting. Net voordat hij deze situatie tot op het bot kon uitmelken, en voordat Wout bedacht had hoe hij hier eens op zou reageren, keerde het tij. Na 10 meter voer Sander over een plank waardoor de breekpen brak. Nu was Wout plots wél instaat om snel te reageren met een aantal scherpe opmerkingen, en zat Sander snel weer terug op zijn eigen plaats.

Op het volgende stukje open water ving Rik de tweede van de dag. 56cm op de Super shad blue gill van Rapala. Kort daarop Wout, op hetzelfde stuk aas een mooie 77cm, en Rik nog een van 53cm. Dat was geen slecht begin. Toen Sander aan de bodem vast kwam te zitten noemde Wout op dat dit dezelfde plaats was waar Sander een paar maanden terug een stuk aas was verloren. We poerden met de stok in de bodem en voelde iets groots. Waarschijnlijk weer een groot stuk landbouwplastic. We kregen het niet uit het water, maar plots schoot het aas los. En aan de onderste dreg hing het aas van een paar maanden terug. Hoe groot is die kans geweest? Vervolgens haalde we een tweede stuk op, welke hoog in een duiker was blijven hangen achter een plank. Dit was een paar weken terug gebeurt toen Markjan en Sander weer eens van de kant af aan het pluggen waren. Voor het eerst in onze geschiedenis kwamen we met meer aas terug dan dat we mee hadden.

Het werd tijd voor iets groots. Markjan viste met de 'Follow me' van Shakespeare toen zijn slip begon te lopen. Een felle reactie in het water. "Dit is een grotere!" riep Markjan. Inderdaad een grote vis. Maar geen snoek. Een prachtige snoekbaars van 78cm was het resultaat. Voor ons een recordsnoekbaars!

Sander had voor het geval dat er te veel ijs lag wat witvis gevangen. Een wak zou dan genoeg zijn om toch te kunnen vissen. We besloten toch deze manier van vissen een kans te geven. De theorie zegt immers dat je zo meer kans maakt op grotere vissen. Hoewel we ooit allen op deze manier zijn begonnen met snoeken, zijn we er niet meer goed in. Een minuut of 20 denk ik voordat er geopperd werd om weer te gaan trollen. Er gaat niets boven lekker rondvaren op ons bootje.

Wout ving nummer 6. Nog steeds met de Blue gill, 65cm. Markjan, ondertussen overgestapt op de Fire Tiger van Rapala, was de gelukkig met zijn tweede snoekbaars. Weer een mooie van ditmaal 73cm. Als enige hield deze fatsoensrakker zich keurig aan de wetgeving. Inmiddels was het ijs overal verdwenen en konden we onze favoriete stukken water opzoeken. Markjan kwam aardig op dreef en overtrad toch de wet met 52cm op de Fire Tiger, en 45cm en 48cm op de Rapala jointed blue. Wout nam deze keuze voor een blauw stuk aas over met de blauw met zilver kleurige Rapala Super Shad (de officiële naam zoeken we op) En met succes. In de bebouwde kom, in water waar je niet de grootste snoeken verwacht was het raak. Terwijl Markjan het gebeuren op FILM zette, was het snel duidelijk dat het om een aardige snoek ging. Maar eenmaal in de boot bleek het een prachtige snoek van 95cm te zijn! Een persoonlijk record voor Wout! Helaas brak zijn hengel door een paar klappen van de snoek in de boot. De 3de keer dit seizoen. Je moet er wat voor over hebben.

Wat een mooie dag! Een snoekbaars en een persoonlijk snoekrecord! En de dag was nog lang niet om. Sterker nog, het feest was net begonnen! In het volgende stuk water werd er flink gejaagd. De opgejaagde witvis sprong bijna de boot in. Een paar keer kon je de jagende snoeken onder en langs de boot zien schieten. Sander, ook overgestapt op een licht blauwe Rapala Super Shad (ook deze naam zoeken we op) mocht ook eindelijk weer iets vangen. 73cm. Op de blauw/zilvere Rapala ving Wout vervolgens 63cm, 49cm en 45cm. Blauw was dus duidelijk dé kleur! Op Rik met een Fire Tiger na, koos de rest voor blauwe Rapala's. Markjan ving 57cm. Sander 63cm. Wout 56cm, en Markjan nog een mooie 78cm. Dat waren ondertussen al 19 snoeken! We hadden nog een uur, dus mogelijk konden we ons dagrecord van 21 vissen verbreken. Sander zorgde voor een evenaring door twee snoeken, beide van 61cm.

Inmiddels was het 17:00. Wout had andere afspraken en werd uit de boot gezet. Rik, Markjan en Sander waren nog er nog niet klaarmee. We moesten en zouden het dagrecord verbreken. We besloten nog een uurtje door te varen. En met succes! Op de Fire Tiger ving Rik nog een mooie 77cm. Helaas voor hem kon er geen foto gemaakt worden. Wout had het toestel mee, en het toestel van Sander bleek lege batterijen te hebben. Zonde, want zijn eerste kieuwgreep kon nu niet worden vastgelegd. Markjan gaf toe dat het niet meeviel om te varen en te vissen te gelijk. Rik en Sander beloofde deze opmerking niet aan Wout door te vertellen. Sander bood aan het varen over te nemen. Hij gooide zijn aas achter de boot, startte, voer één meter en had nummer 23 van 58cm aan de lijn. Hij beaamde de eerder gemaakte opmerking van Markjan niet. Maar na wat dubieuze bochten moest ook hij toegeven dat het varen én vissen tegelijk een kunst apart is met een motor zonder neutraal en achteruit.

Het was tijd om ermee te stoppen. Een mooi dagrecord, een snoekbaarsrecord, en een persoonlijk record voor Wout. Een prachtige dag!

Sander.





Het resultaat van vandaag is:

23 vissen.
21 snoek.
Grootste snoek 95cm.
Totale lengte aan vis; 14 meter en 38 cm.
Gemiddelde lengte 62.52cm.

Markjan 7
Wout 7
Sander 6
Rik 3
© 2004-2018 Snoeken.net | Laadtijd 0.00399 seconden | Disclaimer | Qobus webdesign