Wat zullen we doen? Die snoek van vorige week smaakte naar meer. Maar ons eigen snoekwater is ook wel weer eens leuk. Zo dubden we even totdat we het bericht kregen dat er bij Ruud Schwegler waar wij vorige week dé meter vingen. Er in de dagen daarna nóg verschillende waren gevangen. De grootste maarliefst 120cm en 36 pond! De keuze was toen snel gemaakt. Om 5:45 vertrokken we weer zuidwaarts. Véél te vroeg vond Wout. Maar Markjan en Sander wilde voor de files uit zijn, en om 7:30 uitvaren. "Files? Die zijn er zo vroeg nog niet!" beweerde Wout met grote stelligheid. Toch vertrokken we in alle vroegte. We hadden er weer zin in! Ditmaal moest het Markjan zijn dag worden. Het werd tijd dat zijn persoonlijk record eens werd aangescherpt. Even voor half acht kwamen we aan na 6 kilometer file. (Wie had dat kunnen denken!?)

Even wat onderlijntjes en een nieuwe plug kopen, een gratis kopje koffie er achteraan en snel de boot in! Het was een prachtige morgen. Het water was als een spiegel. De dikke mist op het water maakte het plaatje af. We voeren een tijdje rond zonder dat er wat gebeurde. We zochten het meertje op waar we vorige week zo gelukkig waren, maar ze was er vandaag niet. Na een uurtje of twee beet Markjan de spits af. 47cm op de Follow Me van Shakespeare. Het werd tijd. Weer voeren we wat uurtjes rond. We zochten het grote water op, en de kleine slootjes. We trokken de hele viskoffer open. Alle soorten, kleuren en maten aas kwamen aan bod. Maar niets kon de snoek vandaag in verleiding brengen om er eens lekker in te bijten.

Om half drie besloten we rigoureus van tactiek te wisselen. Vorige week waren we meerdere vissers tegengekomen die een witvis al roeiende achter de boot meesleepte. Stiekem hadden we gegniffeld dat dát ons iets te veel moeite zou kosten, waarna we met onze 4pk vrolijk door tuften. Maar vandaag lag het anders. We kochten wat witvis, en even later roeide Markjan ons rustig langs de mooiste stekken. Maarliefst 5 dobbers achter de boot. En 3 mannen er in, waarvan de voorste enkel kon genieten van de brede rug van Markjan. Wout nam het over toen er discussie ontstond over de roeisnelheid. Wout had nog geen slag gegeven of zijn dobber schoot onder. Snel sloeg hij aan. Misschien iets te snel want het resultaat was enkel de witvis met een iets kortere staart. Een tijdje dobberde we rond waarna we besloten te stoppen met roeien, de boot aan de kant te leggen, en het aas en de stroming zijn werk te laten doen. Een half uur staarde we zonder dat er wat gebeurde. Onze uitwerpkunsten en de stroming zorgde op zijn tijd voor volleerde kantkloswerkjes en bijpassend gemopper op elkaar. De dag liep al op zijn end. De concentratie nam af. Zelfs dusdanig dat Markjan starend naar zijn dobber niet zag dat deze onderwater verdween. Pas toen Wout hem attendeerde kwam hij in actie. Maar op dat moment verscheen de dobber weer bovenwater...

Een beetje gedesillusioneerd ruimde we het zaakje op. Nog éénmaal trolde we een paar rondjes over hét meertje van vorige week. Maar het mocht niet zo zijn vandaag.

Over 2 weken gaan we weer. De laatste keer van dit seizoen.
Dan blijven we weer eens lekker thuis. Op ons eigen water, in ons eigen bootje.

Sander.

Het resultaat van vandaag is:

1 vis.
1 snoek.
Grootste snoek 47cm.
Totale lengte aan vis: 47 cm.
Gemiddelde lengte 47cm.

Mark 1
Wout 0
Sander 0
© 2004-2018 Snoeken.net | Laadtijd 0.00507 seconden | Disclaimer | Qobus webdesign