Ons motortje is te repareren, maar onze visbehoefte is sterker dan ooit. De site loopt namelijk ontzettend lekker, maar moet wel met regelmaat worden voorzien van nieuwe fotoos en verhalen. Daarom maar een keertje een bootje huren. Op internet waren we Schwegler-botenverhuur tegengekomen. Op zijn site pronkt hij met snoeken waar zijn huurders mee terug schijnen te komen. 13 euro per dag, das te doen. Immers zuipt onze mariner-motor 20 liter per dag. Dus maken we eigenlijk ruim 7 euro winst.

Markjan pikte Sander op. Ze reden samen naar Wout, matigde dusdanig snelheid dat Wout kon inspringen, en op naar de meter! Zo beginnen we elke visdag; "We gaan hem vangen! Ik voel het!". Maar dit keer waren we wat serieuzer. Bij ons thuis hebben we fantastisch viswater. 21 snoeken de laatste keer. Maar totnogtoe nooit zo groot. Nou ja, wel groot, maar nooit metersgroot zeg maar. Maar vandaag hadden we een grotere kans. Dat bewezen de fotoos op internet. Onder de rook van Schiphol, kwamen we bij het eerste licht aan. In de bijbehorende viswinkel stapte we binnen. Een groep mannen zat aan de koffie. Allen zagen zij eruit als kenners. Direct herkenden wij een gezicht. Die markante man van 'Snoeken in de polder'. Naar wat we later hoorden, is deze man 84 jaar jong, en heeft hij het afgelopen half jaar al 11 metersnoeken gevangen. Wat visverhalen en theorieën werden uitgewisseld. En we moeten toegeven, die van hen waren ietsje beter. In ieder geval de verhalen over de lengtes die men gevangen had. Wat betreft de aantallen wonnen wij. Maar nu het water op.

Onwennig wankel bootje vergeleken bij onze degelijke schuit. Maar al snel waren we gewend, en begonnen we met volle moed. Mooi snoekwater hoor! Lekker diep. De harde wind en hoge golven maakte het helaas wat minder comfortabel. Net als de regen, die met bakken omlaag kwam. Én het feit dat we na 4 uur nog niks gevangen hadden. Dit alles zorgde voor een wat sacherijnig en mopperig sfeertje aan boord. Ik zal geen namen noemen, maar wat kan die Wout een lekker potje negatief zijn zeg! . Gelukkig klaarde het op. En ach zeiden we, als we straks de meter vangen, is alles weer goed.

We kozen de stukken water in de luwte, daar was het goed te doen. Maar langzaam wenste we ons in ons eigen visgebied. Daar hadden we er vast al 6 gevangen. Maar zowaar, eindelijk actie. Wout was de gelukkige, op zijn Rapala bluegill. Een Mooi gekleurde snoek van 59cm. Dat gaf ons weer hoop. Toch ging er behoorlijk wat tijd voorbij eer er weer wat gebeurde. Markjan ditmaal, op de Follow Me van Shakespeare. Een iets grotere. 69cm. Wel een mooie om even fotoos te maken van de kieuwgreep voor op de site. Echt enthousiast konden we nog niet worden. Maar ach, de zon ging erbij schijnen, en de sfeer verbeterde mee. Enige tijd later weer Wout. Inmiddels overgestapt op de Follow Me van Mann's, een snoek van 63cm. Én, Wout heeft hem vastgehouden voor de foto! Toch nog een record vandaag! Weer ging er geruime tijd voorbij. We kwamen de mannen van vanmorgen tegen, zij boden troost want niemand ving veel vandaag. Laat staan groot. Rustig varen we een nieuwe sloot in.

"Loopt het dood?" Vraagt Wout. "Nee, denk het niet". We manoeuvreren door een smal stuk tussen de laag overhangende bomen. Na de bocht wordt het voor ons weer breder. Een mooi klein meertje verschijnt voor ons. De zon schijnt, vlak water, omringd door een rietkraag en bomen. De slip van Sander met zijn Rapala Bluegill begint te lopen. Sander slaat aan. "Nee, vast.." zegt hij terwijl Wout het bootje in zijn achteruit zet. Muurvast... Maar nu wel op een andere plek dan net.. Twee harde rukken.. "Hé dat is beet joh! En misschien nog wel groot ook". Dan verschijnt hij net onder de waterspiegel. Het mooiste moment bij het vangen van een grote snoek. Het moment dat je ziet dat hij groot is. En deze was groot. Er kwam geen einde aan, en een kop! "Dat is hem! Dat is een meter!!" Op dat moment drijft het bootje richting de snoek. En de snoek zwemt op de boot af. Niet te voorkomen zwemt hij er onderdoor. Sander steekt zijn hengel diep in het water. Als het draad langs de bodem van de boot schuurt, ben je hem zo kwijt. De snoek keert. "Motor omhoog!!" Te laat. De snoek heeft een rondje om de motor gemaakt en zit vast. Einde verhaal denkt Sander. Één ruk en we weten nooit hoe groot hij geweest is. De snoek geeft twee klappen, en Sander zijn hengel breekt. "Hebben we hem nog?" Wout probeert het draad los te krijgen. Markjan heeft een ander plan en schreeuwt naar Wout dat hij erbij wil. Wout negeert Markjan. Sander staat als derde in de rij op het smalle bootje. Hij geeft de hoop op, en zijn hengel af. Maar Wout heeft het draad los gekregen. Markjan staat klaar met het schepnet als wout met de gebroken hengel de snoek zijn richting op geleid. We hebben hem!

Een enorme snoek ligt op de bodem van het bootje. En wat een kleuren en prachtige tekeningen. Tussen het handjeklappen door onthaken we hem snel. onze meetlat van één meter is te kort! Het meetlint van 4 meter moet voldoen. Daar is hij dan. Onze eerste meter! Of; 1 meter en 3 centimeter om precies te zijn. Snel op de foto. Eerst wat onwennig, wat een gewicht! De kieuwgreep is nodig. Zonder grip kan je hem niet hoog houden. Snel weer terug in het water. En weg is hij, of zij eigenlijk. Je jaagt er jaren op. Dan heb je hem, en binnen één minuut is het over. Maar wat een snoek. Snel bespreken we na wat er allemaal gebeurd is, en wat een mooie snoek dat het was. Drie mobieltjes worden getrokken. Even naar huis bellen, dit moet je even delen. "We hebben hem!". Het thuisfront reageert enthousiast. Ze weten dat dit voor ons een feest is. Maar vragen alle drie ook of dit nu betekend dat we nu niet meer elke week te vissen gaan. Slechte ontvangst hier bij Schiphol.

In alle commotie is ook de hengel van Wout gebroken. Het deert ons weinig. De adrenaline zakt wat. Hoe is het mogelijk. Je komt speciaal voor die meter, en dan vang je hem ook nog. We varen verder. Lang vangen we niks. Maar dat boeit eigenlijk niet meer. Deze dag kan niet meer stuk! Ook het feit dat Wout ons bijna de dood in jaagt kan ons niet deren. Nagenietend zaten we dromerig naar ons aas te staren. Totdat Wout opkijkt en zegt "Oh, sorry Sander.." Sander kijkt hem vragend aan, net voordat hij een druk in zijn nek voelt die hem voorover duwt. Met zijn knieën valt hij in zijn doos met aas, en op de zak met marsen. De druk is zo krachtig dat hij met zijn gezicht in de rug van Markjan duwt, die vervolgens van zijn bank glijdt. Daar lagen we, shocking klem tussen de dikke taken van een over het water hangende boom.

We varen nog wat rondjes. Eten wat platte marsen En vangen nog een vals aangehaakte brasem. Terug aan de wal in de winkel pronken we met onze fotoos. We krijgen koffie aangeboden, kletsen wat, en kopen twee nieuwe hengels.

We hebben er eentje. Hij komt op het lijstje van Sander. Maar het is onze eerste! Zeker als je nagaat hoe het gegaan is. Sander had de hengel vast en sloeg aan. Wout nam de hengel over en kreeg hem in het net. En Markjan kreeg hem in de boot, en was daarnaast officieel eigenaar van het aas waar de snoek mee gevangen was.

Een vis om nooit te vergeten! Een vis die naar meer smaakt....

Fantastisch!

Sander.

Het resultaat van vandaag is:

4 vissen
4 snoek
Grootste snoek 103cm
Totale lengte aan vis; 2 meter en 94 cm
Gemiddelde lengte 73.50cm

Mark 1
Wout 2
Sander 1
© 2004-2018 Snoeken.net | Laadtijd 0.00385 seconden | Disclaimer | Qobus webdesign