Even leek het erop dat ons wekelijkse uitje op de boot niet door kon gaan. In ons enthousiasme waren er afspraken gemaakt zonder deze met het thuisfront te overleggen. Tot in de nachtelijke uurtjes werden vrouwen ervan overtuigd dat we nu, voordat de winter echt inzet, onze kansen moesten grijpen. En dat er straks écht een periode komt waarin er niet gesnoekt mag worden. Na deze klus geklaard te hebben was het enkel zaak om de kinderen creatief onder te brengen bij bekenden, en gezien de noodzaak voldeden minder bekende deze dag ook. Er kon weer gevist worden!!

Enkel Mark, een beetje onfortuinlijk vorige week met slechts 1 vis, kon 's middags niet onder een andere afspraak uit. Daarom parkeerde hij ergens halverwege onze vaarroute waar Sander hem voor 8 uur oppikte. Het idee was dat we Mark op dit punt 's middags overboord zouden zetten, zodat hij op visite kon bij zijn oma die 90 is geworden. Tuurlijk Mark, prioriteiten! Deze zaken gaan voor! Dat deze oma ook de oma van Sander is, maar dat hij blijkbaar wel de hele dag mee vissen kan, is opmerkelijk. Toch besteden we, in het belang van de goede vrede binnen de familie, daar verder geen aandacht aan.

Om 8 uur begon het motortje te lopen. W.s. nog onder de indruk van de dreigementen van vorige week, toen geopperd werd om toch eens naar een nieuw motortje uit te kijken, liep hij vandaag als een zonnetje. En hebben we de laatste keren in de hozende regen gevaren, vandaag was het prachtig.

Al varende bespraken we de ontwikkelingen van de site. "200 bezoekers in één week, das geen slechte start!". "Leuk dat onbekende gaan schrijven in het gastenboek.". "Zelfs bezoekers uit Zweden en Amerika!". De eerste snoek, 53cm, diende zich aan op de Rapala Fire Tiger van Sander. De laatste weken heeft hij prima gevangen op dit stuk aas. Het beloofde vandaag niet anders te zijn. Wout begon zich lichtelijk te beklagen dat hij moet varen én vissen te gelijk. En dat hij daardoor over het algemeen minder zou vangen. Zijn ongelijk zou later die dag blijken. Hij begon rustig met een snoekje van 48cm. Daarop volgde er een van 56cm, 57cm en 63cm. Mark en Sander raakte stilaan gefrustreerd, en zochten naarstig naar een gelijk soort aas als de Rapala met <baars>kleur van Wout. Onder de duiker waar we vorige week nog 78cm hadden gevangen maakte we ons klaar. "Kijken of hij er weer zit!" Precies op hetzelfde punt begon de slip weer te lopen! Nee, het was hem niet, 65cm. Weer Wout! Goede stek die duiker. De reden werd ook duidelijk. Zowel op de heenweg als de terugweg door de duiker, haakte Sander een klein witvisje vals aan. Blijkbaar huist in deze duiker veel klein grut, wat de snoeken aantrekt.

Sander doorbrak de hegemonie van Wout met 53cm. Ze zijn wel erg klein vandaag. Nadat Wout nummer 8 van de dag ving (50cm), was het tijd om die arme Mark af te zetten. Vorige week op het laatste moment één vis. Vandaag geen enkele. Alle soorten aas had hij geprobeerd. Maar zelfs Blue-boy had hem deze dag niks opgeleverd. "We sms-en wel als we de meter gevangen hebben!". "Groeten aan oma!". 5 minuten later nummer 9 (50cm). Snel werd Mark via een sms-je op de hoogte gebracht. Of dit gedaan werd uit sociaal oogpunt (in ons hart ben je bij ons!), of uit puur leedvermaak (Hahaha, smaakt de thee?) is mij niet helemaal duidelijk. Wat wel opmerkelijk was, is dat dit wel het begin was van een periode van tegenslag. Meerdere malen kwamen we vast te zitten, dit koste zelfs een mooi stuk aas. En snoeken waren er in geen velden of wegen te bekennen.

Op de plek waar Peter een paar weken terug 90cm ving, en Mark de week daarop 80cm, begon de slip weer te lopen. Dit keer niet vast aan de bodem. Een grote staart verscheen boven water. "Wat raar, hij vecht niet!" riep Sander. Weer kwam er een grote staart boven water. "Wat een rare kleur! Oranje!". "Het lijkt wel een karper, maar hij vecht niet!" Toen de vis dicht bij de boot kwam werd het duidelijk. Een grote karper van wel 80cm was vals aangehaakt. Op zijn lijf had hij een grote oude wond. Het arme beest was op sterven na dood. Waarschijnlijk te traag om te vluchten werd hem dit leed niet bespaard.

Een paar uur ging voorbij. En net toen Sander toegaf misschien wel liever bij oma op visite te zitten, gebeurde er iets opmerkelijks. Wout had kort daarvoor nog iets gezegd over 2 snoeken tegelijkertijd vangen, dat we dan zo met z'n tweeen een probleem zouden hebben. Maar op deze rustige dag zal dat probleem zich niet voordoen. Tenminste dat dachten we. "Ja hebben!" riep Wout. Sander haalde snel de 2 andere hengels in, maar voordat hij het aas bovenwater haalde beet een tweede snoek aan. Hoe is het mogelijk! Uren vaar je rond en gebeurd er niks, en nu, 43cm en 65cm op hetzelfde moment. Even Mark sms-en.

Het was tijd om terug te gaan. De oppas moest toch een keer afgelost worden. Een snoekje van 45cm maakte het dozijn vol. Wat een prachtige dag als het om het weer gaat. Ook het aantal snoeken viel niet tegen, maar ze waren wel erg klein vandaag. Wout, iets later terug aan wal als dat afgesproken, stapte op zijn motor en liet Sander achter bij de boot. "Toch jammer dat Mark er niet de hele dag bij was!" dacht hij terwijl hij het zeil met pijn en moeite over het bootje spande.

Volgende week maandag willen we weer! Op jacht naar de meter!
Maar eerst wacht ons een zwaardere klus...
Toestemming van de familie.


Sander.

Het resultaat van vandaag is:

12 vissen.
0 snoekbaars
12 snoeken.
Grootste snoek 65cm.
Totale lengte aan vis; 6 meter en 48 cm.
Gemiddelde lengte 54,00cm.

Wout 8
Sander 4
Mark 0



© 2004-2018 Snoeken.net | Laadtijd 0.00795 seconden | Disclaimer | Qobus webdesign