Een dagje koukleumen op het grote water...

Zaterdag, 13 november 2004, 10.00 uur 's ochtends. Na een lange rit komen Ralf en ik enigszins verlaat aan bij de steiger waar het bootje op ons lijkt te wachten. Nadat alles gedaan is wat er moet gebeuren, voeren we het haventje uit.

Na eerst de hele vaart en een gedeelte van de plas te hebben bestookt met dood aas (spiering en wijting in dit geval), leek het water in een diepe winterslaap te zijn. Geen enkel teken van leven! Het enige dat een beetje actie bracht was de wind die vandaag enorm guur uit de hoek kwam. Waterkoud zelfs! Piet Paulusma voorspelde al zonnig, maar koud weer met af en toe pittige (hagel)buien. Hij heeft niet gelogen. Mensen die ons zó bezig zagen moeten wel gedacht hebben dat we ergens ontsnapt waren of zo..(!) Onder zulke gure omstandigheden behoor je warm achter het raam te zitten... krantje erbij...

Hoe dan ook, we kwamen hier om te snoeken dus zàl er gesnoekt worden. Het dood aas deed z'n naam eer aan en bracht ook al geen leven in de brouwerij. Verder trollen met kunstaas dan maar?! Rond 13.00 uur besloten we te verkassen en slepend langs de haven het grotere water op te zoeken. Misschien een goed moment om mijn nieuwe bulldawg te proberen? Juist op de hoek van de steiger, waar Friso vorig jaar een snoek van 93 cm ving, kreeg ik een dreun van jewelste op deze medium bulldawg! De slip was behoorlijk strak ingesteld, maar daar had deze dame weinig boodschap aan. Allemachtig, wat trekken dat ding! Het leek wel een grasmaaier! Na lang op diepte te hebben gevochten, kwam ze dan toch boven. Geen recordsnoek, dat werd meteen wel duidelijk, maar met 96 cm eindelijk weer een grote en vitale snoek! Gelukkig duurde het onthaken niet lang en mocht deze dikzak vrij snel de vertrouwde omgeving weer opzoeken.

Op de gracht was het niet veel. Een keer incasseerde Ralf nog een flinke beuk op z'n magnum bulldawg. Helaas bleef het hier bij. Ook het nogmaals aftrollen van de plek des onheils leverde helaas niets op. Inmiddels liep het tegen vieren. Ralf wilde nog graag even doorvaren tot aan de ophaalbrug. We moesten voortmaken want moeder natuur had iets heftigs in petto, gezien de dreigende blauwgrijze wolken aan de horizon. Juist op dat moment voelde ik een leuke weerstand op ca. 5 meter diep water; bingo! Ik haakte een tweede snoek van 77 cm. Dit was direct ook m'n allereerste op de Balzer. Direct verder maar, want het begint al te regenen. Het zal nog geen vijftien meter varen zijn geweest, toen zich direct een snoek vergreep op wederom de dieplopende Balzer van 18 cm. Zo vang je ze bijna niet en zo ineens lijkt het wel piek-uur!!

Deze snoek bleek exact 89,5 cm en was een beetje beschadigd aan een kant. Misschien ooit een knauw gehad van een grotere soortgenoot? Aangezien deze snoek enigszins bloedde, vonden wij het snel terugzetten belangrijker dan een foto. Gelukkig zocht ze overtuigend de veilige diepte weer op. Op dat moment moesten wij de veiligheid van de brug ook snel opzoeken want inmiddels regende het pijpenstelen! De terugweg bleef rustig. Wel verklapte een glanzend, blauwgroen vogeltje z'n aanwezigheid. IJsvogeltje! Kan niet missen!

Groeten,

Wouter Nijlant

© 2004-2018 Snoeken.net | Laadtijd 0.01974 seconden | Disclaimer | Qobus webdesign