Blij dat ik mijn bootje uit het water heb gesleept en op de trailer heb gelegd. Nu kan ik ook eens vaker andere plekjes gaan opzoeken dan het ondiepe water rondom Wirdum. Niet dat daar iets mis mee is, integendeel, de successen mogen er wel zijn hoor. Laatst nog een keertje in het plaatselijke water op rooftocht geweest met niemand minder dan....mijn schoonmoeder. Zij wilde ook wel eens ervaren hoe het is om een snoek te vangen. En dat heeft ze geweten!!! Helaas had ik wat teveel werk met het verlossen van de camera uit de cameratas, ik had erg koude handen. Alleen helaas, dichter dan een centimeter of 50 bij de boot kon Aukje deze vis niet krijgen. Hierna bleef het alleen maar bij gissen. Was het nu een zestiger of een zeventiger? Maar het maakte schoonmoeke niet uit. Zij had een grote vis aan de haak geslagen en het spel mogen ervaren waar het allemaal om draait bij snoekvissen. Dit alles gebeurde met een firetiger rattling rap (als ik het goed herinner). Dit vond ze een geweldige happening en zeker voor herhaling vatbaar. In dit uurtje tijd ben ik ook de gelukkige geweest van een aanbeet....maar helaas, ze zijn wat voorzichtig, hebben we gemerkt.

Afgelopen zondag was het dan zover. Met de trailer op pad. Een helling gezocht in de buurt van viswater welke wat beschutting te bieden heeft voor onze roofvissen. Je kent die woonwijken wel, in ruim opgezette blokken gebouwd en aan de achterkant van de huizen water voor de bootjes. Dit zijn van die mooie doodlopende stukjes water. Het was binnen een half uurtje al raak. "Een goed begin", dacht ik nog. En dat leek het ook. Eerst kreeg ik beet van een middenmaatse snoek van zeker in de zestig. Ik moest iets meer tijd geven om deze binnen te halen vanwege het feit dat mijn goede vriend Danny eerst zijn volle geheugenkaartje wilde wissen, alvorens een foto te maken. Dit duurde mij helaas te lang, ik wilde deze snoek toch wel vlot terugzetten in haar element. En vandaar dat ik geen fotootje heb kunnen bemachtigen van deze vis. Maar het was toch heerlijk om haar in het water te onthaken en daarna te genieten van het beeld dat ze langzaam met haar staart zwiept om weer te verdwijnen in de donkere diepte van de zee.oh nee.....'t Is zoet water.

Danny vond het geweldig, ondanks het geklooi met zijn camera dat het grootste deel van zijn aandacht opeiste. Het was de eerste keer dat hij met mij mee was. En meteen al een vis aan de haak. En gelukkig voor hem, binnen tien minuten was het voor Danny ook raak. Wederom op de terugweg uit een haventje, vlak onder een overhangende wilg, op een smal stukje water. "Ik ook!!!(of zoiets)". Het leek verdorie wel of ie vast zat. Maar de lijn bleef maar afslippen en de boot had inmiddels zijn stilstand bereikt. Dus hij had beet. Zijn allereerste keer. "Wat moet ik nu doen?" , "Eeehm...gewoon binnenhalen toch? En rustig aan..." Hij was reuzetrots met zijn allereerste snoek. Na iets meer moeite met het onthaken kon hij haar met zijn armen omsluiten en romantiek vonkte er van af. Oh nee... dat was uit dat romannetje van laatst, hahaha. Toen ik hem de vis na het onthaken toereikte, paste hij zonder problemen de kieuwgreep toe. En dat voor een eerste keer??? Het was een wonder. Zie foto.

Naja, en toen waren we allebei warm, aan het begin van de dag. En deze acties heeft ons voor de rest van de dag warm gehouden. De hele dag op het water en dan maar twee snoeken weten te vangen, waarvan er maar eentje vastgelegd is op foto? Allebei gevangen met een supershad.

Volgende keer beter.

© 2004-2018 Snoeken.net | Laadtijd 0.00447 seconden | Disclaimer | Qobus webdesign